Welke beelden zie jij voor je bij hem?

Nou, ik zie hem eigenlijk vooral over het veld sloffen.

Wat ik wat ik eigenlijk een van de fascinerendste dingen aan hem vond, was dat het iemand die zijn energie kon sparen.

Dat is, dat is, dat is toch bijzonder? Want je denkt toch van ja, het is toch een sportman en maar gewoon precies op het goede moment wel gaan rennen en, en gewoon staan waar je moet staan.

En dat dat dat, dat lijkt me ja, dat is een soort hoogste vorm, een soort zen voetbal.

Ja.

Laat horen hoe jij het probleem van het schrijven over zo'n sporticoon omzeild hebt.

Ik heb de tijd teruggedraaid.

Ik vind het echt

ongelooflijk jammer.

Ja, en wie niet, natuurlijk.

Dat is nou echt iemand waar volgens mij niemand iets beroerds over te zeggen heeft.

Iemand die alleen maar leuke, bijzondere dingen de wereld in heeft gebracht.

En ervoor heeft gezorgd dat dichters ook hopen op hun vierkante millimeter.

Dat hebben zij voor heel Nederland gedaan.

van haar teksten, hè? Wat maakte die teksten zo bijzonder?

Het eerste gedicht dat jij gaat voorlezen.

Ja, Masseurs van Gerrie Kneteman.

Tuurlijk, nou ja, daar moet ik al mee aftrapen.

Hij heeft niet heel veel gedichten geschreven... maar hij heeft de Nederlandse taal verrijkt met heel veel uitdrukkingen.

Je kan bijvoorbeeld het snot voor de ogen rijden.

Het was voor hem.

Doorkachelen.

herkende hem persoonlijk?

En toen wij jou dit vroegen, kwam er toen direct een bepaald gedicht boven bij jou.

Ja, jawel.

Het is want het is wel weer zo dat dat, dat vaak de gedichten die echt blijven hangen, dat zijn toch vaak dichten van gedichten van meer gerenommeerde dichters.

Dichters die het al waren voordat de ramp gebeurde.

In dit geval een foto van 11 september van Wisława Szymborska.

Volgens heel veel mensen, volgens mij ook volgens Ellen Deckwitz volgens mij ook misschien wel het mooiste gedicht dat is gemaakt hierover.

Zij zij was Pools.

Dat werd heel bekend.

Hoe heb jij de gedeeltelijke eclips beleefd?

Ja, we zijn in de achtertuin gaan zitten.

Met z'n allen, met het hele gezin, met onze rug naar de zon.

We hebben vooral naar de schaduwen gekeken en het zilveren licht.

Ik vond het geweldig.

Wat heb je ervan gemaakt?

Eclips voor Jente.

Anne Heytze.

Mhmm.

Er is nog zomer.

Er is nog zomer en genoeg.

Wat zou het loodzwaar tillen zijn, wat een gezwoeg, als iedereen niet iedereen ter wille was, als iedereen niet iedereen op handen droeg.

En dat kan je wel bijna een soort, een soort wens, uh, n-, noemen.

Want ik, ik hoor, i-, ik hoor in Utrecht op, uh, op de fiets zeg maar steeds meer gevloek van mensen die steeds moeier worden, terwijl ze bijna op e-, op elkaar inrijden.

Uh, Willem Wilmink schreef over, uh, uh, i-iets, ja, wa-wat we thuis ook wel kennen, namelijk, uh, kinderen die niet kunnen slapen met dit weer.

Ook als een leuke opsteker en om, om, uh, om, om vrolijk te eindigen.

Collega dichter Froukje Tuinman Ja, welke taal van ons is het meest toepasselijk op vandaag?

vandaag?Het is jammer, maar helaas de tekst en het is iets.

Iets wat Schippers had bedacht.

Hij wilde weten of je, als je 111 volkomen onlogische zin, als je die maar vaak genoeg herhaalde, of dat dan opgepikt zou worden.

Jammer, maar helaas is natuurlijk ongrammaticaal.

Iets is jammer.

Ja, dat is dan jammer.

Als dichter heeft Wim ook poëzie voortgebracht.

En, en je hebt nog een gedicht ook van haar hè, Rome.

Ja, uit, uit dat debuut.

Uh toen was ze denk ik een jaar of twintig.

Wat ik mezelf graag voorhoud heet dat.

Rome.

Net als Rome ben ik gebouwd op zeven heuvels, het hoofd, de ziel, de buik, de handen, de vuisten, de vagina, de ogen.

Ik zoek iets op over doorgewinterde triomfbogen en Marcus Aurelius, keizer, filosoof.

Ja.

Je hebt er één.

Ik vond het zo mooi dat ze toen, toen ze toen ze begon als Dichter des Vaderlands en zei van Ik zal de stem van het dorre hout zijn.En ze schreef dit ter gelegenheid van poëzie.

Er was niemand jarig.

Er was niemand dood.

Het gedicht zelf was de reden.

Als we zeggen de mensen lezen geen poëzie meer, wat bedoelen we? We bedoelen dat ze niet langer voelen.

Allemaal cursussen om iets te worden, maar niemand doorvoelt wat hij is.

We zwegen.