הבינני בהלכה #1101 - סימן שי"ב, הנצרך לנקביו במה מקנח בשבת, סעיף א' ח"ו
Oct 27, 2026 · 14 min · 9 segments
- Speakers
Yitzchok FuchsHost
- Show signals
- SuitabilitySafeBiasNot politicalAudience≈383 followers
No entities detected.
Oct 27, 2026 · 14 min · 9 segments
Yitzchok FuchsHostNo entities detected.
לפולגן, מדרף מעין זין דורט, אז דר נויסע דר קלינה משבול geht ארוף, אבל זה זך, וואס זה גישטען על דה מחבר, לגבי הלכות מוקצה von די אבונים וואס זה wil נוצן דה חליקה מוקצה שבו, אז ברגע ווא דהäst א אבן וואס איז ניקר בו, שכין חבו, איז ווייט אויס מוקצה, וואס איז שוין מוכן, זה הטגע דה von הכלים, זה וואס זה מעגן אס ניצן.
אז דא וויל דה משבול זך מסייע זיין באמת, אז ווי קען מען נוצן א אבן שכין חבו, ווי זך גזען אז זה דא א ברייזה, אז מע טונט נישט דאס דאן als א פראבלם von גזונט.
מע טונט נישט איבער נוצן א שטיין שכין חבו וואס איז מיי וילדע תחתוני, זה ברייט דה מאכלס מי אים, חיידקים, די אומרנקייט von דעם, איז זה וואס אוי, וויסט מע זאגן הלכה נחת חסמוקצה וואס מע טוט, אבל מצד שני מע קען נישט נוצן אז אס אויף שטיין.
וואו פארוואס? וואל משנבול דורטן דא אין שורה, ווא דורטן שטייט דא דריי פאנע וואס מע מעג יה.
אין אויפן איז הבלע הביובש, אז אויב ד-דאס וואס איז נך אנגעקלעבט אויף דעם שטיין וואס איז ניקר בו איז שוין נס יבש, דעם וואס איז דאס נישט קיין סכונה מער וואס איז שוין טויט, זה נישט, איך רעד אה, אין, נישט נור א מיוס, נור א מציעס, א דבורעם וואס מע קען נישט מאסע גזיין פונעם מענטש.
נך דעם איז דא א andere זאך, אז אויב זה גווען א אבן וואס איז ער אליין הטוס גענוצט, איז זה וואס אוי, איז נישט דא קיין חשש von קומען צו אז אס אויף מאכלע, און צו נכעלצן געט הלכות מוקצה שבו.
אדר דיריטע זאך, אז אפילו צה גענוצט וואן דורך א צווייטע, און זה איז נישט יבש, איז דא א הייטע לקנאה בו מצד אחר.
ווא דעם אס איז, אז דה פלאץ וואס זה שטייט אין גמרא דעף די דריי פאנע מז מוטה, איז נישט אין דה הלכות von סימן ג', דיגע הלכות הנאה גזולה ובוקה, נשאר בעצם פייעלע באונדער סוגיה פראגט די גמרא די שיילע, און די גמרא זאגט, איבע איז סיי עם הבלע הביובש, איבע איז סיי עם הודי או דכבליי, איבע איז סיי עם הבע צד זה הבע צד אחר.
לפולגן, מדרף מעין זין דורט, אז דר נויסע דר קלינה משבול geht ארוף, אבל זה זך, וואס זה גישטען על דה מחבר, לגבי הלכות מוקצה von די אבונים וואס זה wil נוצן דה חליקה מוקצה שבו, אז ברגע ווא דהäst א אבן וואס איז ניקר בו, שכין חבו, איז ווייט אויס מוקצה, וואס איז שוין מוכן, זה הטגע דה von הכלים, זה וואס זה מעגן אס ניצן.
אז דא וויל דה משבול זך מסייע זיין באמת, אז ווי קען מען נוצן א אבן שכין חבו, ווי זך גזען אז זה דא א ברייזה, אז מע טונט נישט דאס דאן als א פראבלם von גזונט.
מע טונט נישט איבער נוצן א שטיין שכין חבו וואס איז מיי וילדע תחתוני, זה ברייט דה מאכלס מי אים, חיידקים, די אומרנקייט von דעם, איז זה וואס אוי, וויסט מע זאגן הלכה נחת חסמוקצה וואס מע טוט, אבל מצד שני מע קען נישט נוצן אז אס אויף שטיין.
וואו פארוואס? וואל משנבול דורטן דא אין שורה, ווא דורטן שטייט דא דריי פאנע וואס מע מעג יה.
אין אויפן איז הבלע הביובש, אז אויב ד-דאס וואס איז נך אנגעקלעבט אויף דעם שטיין וואס איז ניקר בו איז שוין נס יבש, דעם וואס איז דאס נישט קיין סכונה מער וואס איז שוין טויט, זה נישט, איך רעד אה, אין, נישט נור א מיוס, נור א מציעס, א דבורעם וואס מע קען נישט מאסע גזיין פונעם מענטש.
נך דעם איז דא א andere זאך, אז אויב זה גווען א אבן וואס איז ער אליין הטוס גענוצט, איז זה וואס אוי, איז נישט דא קיין חשש von קומען צו אז אס אויף מאכלע, און צו נכעלצן געט הלכות מוקצה שבו.
אדר דיריטע זאך, אז אפילו צה גענוצט וואן דורך א צווייטע, און זה איז נישט יבש, איז דא א הייטע לקנאה בו מצד אחר.
ווא דעם אס איז, אז דה פלאץ וואס זה שטייט אין גמרא דעף די דריי פאנע מז מוטה, איז נישט אין דה הלכות von סימן ג', דיגע הלכות הנאה גזולה ובוקה, נשאר בעצם פייעלע באונדער סוגיה פראגט די גמרא די שיילע, און די גמרא זאגט, איבע איז סיי עם הבלע הביובש, איבע איז סיי עם הודי או דכבליי, איבע איז סיי עם הבע צד זה הבע צד אחר.
The rest of this transcript — segmented and speaker-labeled, so you land on the exact moment something was said
Search every transcript — by keyword, by phrase, or by meaning, across every show Radar indexes
Trends — what is surging across podcasts, measured against its own baseline
Alerts — when a name you follow appears in a newly indexed episode
No account is needed to search Radar.